Hart geraakt!


24 mei 2014 | Categorie: Persoonlijke ontwikkeling | 2 reacties

Wauw! Zo voelt het dus om écht contact te maken met iemand. Niet met een luidruchtige groet of fysieke aanraking, maar met rust, respect én een glimlach. Het komt aan; het raakt me rechtstreeks in mijn hart. Ik ben er zelfs even stil van.

Het is woensdagavond, net na zevenen. Samen met ongeveer twaalf anderen ben ik aanwezig bij ‘Ontmoet miMakkus’. Dé kennismaking met Stichting miMakkus en de miMakkusmethode: een benaderingswijze waarmee je, vanuit rust en respect, contact maakt met mensen voor wie taal niet (meer) vanzelfsprekend is. Bijvoorbeeld met mensen met dementie of met mensen met een verstandelijke beperking.

Verrassende invalshoek

Na een korte introductie vertelt iedereen waarom ze vanavond hier aanwezig zijn. Ik verwachtte mensen uit de zorg of mensen die iemand kennen met dementie of een verstandelijke beperking. Maar er zijn ook opvallend veel mensen uit het speciaal onderwijs aanwezig. Want ook kinderen met een gedragsbeperking hebben behoefte aan contact. En de miMakkusmethode draagt bij om dat contact effectiever te maken of, zoals miMakkus dat zegt, om contact van hart tot hart te maken. De diversiteit van de groep geeft de avond een interessante wending. Want het gesprek gaat nu niet alleen over mensen met dementie, het wordt aangevuld met ervaringsverhalen uit het speciaal onderwijs. Erg interessant!

Contact van hart tot hart

Trudy, coördinator opleidingen bij Stichting miMakkus, vertelt vol passie: over de stichting, over de methode en over haar ervaringen als miMakker, als specialist in de methode. Maar daar blijft het niet bij. Trudy zet haar woorden kracht bij met diverse oefeningen. Zo laat ze zien hoe mensen soms reageren wanneer iemand (met dementie) zijn of haar angst uitspreekt: ‘Ben je bang? Ach joh, dat hoeft toch niet? Er is niets om bang voor te zijn! Hier drink je koffie maar op.’ En met klopje op de schouders troost Trudy haar angstige gesprekspartner.

Het is een voorbeeld uit de praktijk, dat iedereen aan het denken zet. Het is herkenbaar, ook voor mij. Ook ik wil graag mensen helpen, met de beste intenties. Maar is dit de meest effectieve benaderingswijze? Maak ik zo ook daadwerkelijk contact? Ik vraag hoe het anders kan en Trudy begint opnieuw. Dit keer benadert ze de ‘angstige’ persoon heel rustig. Geen grote gebaren, geen harde geluiden, maar rust. Behoedzaam neemt Trudy plaats naast de ander. Dan volgt er een intens moment: Trudy stemt haar ademhaling af op de ademhaling van de ander. Ze ademt in….en weer uit. Een contactmoment ontstaat, niet alleen tussen de personen vóór mij, maar ook mét mij. Ik vóel hoe beide personen in hun gezamenlijke ademhaling opgaan, ik vóel hoe het contact ontstaat, ik vóel hoe het ook tot mijn hart doordringt.

Wauw! Zo kan het dus ook, zo voelt het dus als je écht contact van hart tot hart maakt. En dat smaakt naar meer! Deze avond is nog maar het begin. En daar ben ik nog steeds stil van.

www.mimakkus.nl


Er zijn 2 reacties

  1. Myra schreef:

    ja, het blijft je verbazen. Mooi dat op deze manier er meer kennis van kunnen nemen. Door te voelen en mee te beleven. Als miMakker heb ik het voorrecht om met de ander door de afstemming vanuit de miMakkusmethode in contact te komen…..en ik gun het een ieder dit ook mee te maken. Zo mooi om met weinig soms veel te bereiken. Met geconcentreerd minder doen, meer contact. Ja heel bijzonder.

  2. Angelie Kruijsen schreef:

    Bedankt voor je mooie reactie, Myra.

Geef een reactie